internet

Ofelia, slot

Voordat ik haar ontmoette, kende alleen haar woorden en niet haar lichaam. Via SMS had ze al veel over verteld, over haar lichaam. Toch wist ik niet wat me overkwam, die eerste keer. Mijn maag explodeerde. Bestaat toeval? Waar kende ik haar gezicht van, met het bleke fijne gelaat, de bruine haarlokken, de dunne maar sensueel licht geopende lippen, de dunne wenkbrauwen en haar frêle verschijning? Ze leek uit een andere wereld te stappen, een andere tijd ook. In haar ogen las ik verdriet, maar ook hoop.

Door mouche-et-mont, geleden

Ofelia deel 2

Zij was mijn universum, voor de rest bestond er niets meer. De derde wereldoorlog had kunnen uitbreken, ik zou er niets van gemerkt hebben. Mijn bloed vloog als hete lava door mijn aderen en in mijn hoofd erupteerden gloeiende vulkanen. Overdag was ik een zombie, ’s nachts leefde ik pas echt.

Door mouche-et-mont, geleden

Drie keer bijna

De eerste keer dat ik een poging ondernam om Internet en Telefonie aan te vragen, verdwaalde ik hopeloos. Ik heb van alles op het eiland Curaçao gevonden, behalve het bedrijf dat ik zocht. Die poging tel ik dus niet mee. De keer dat het me wel lukte om het adres te vinden, had ik niet alleen mijn identiteitsbewijzen nodig, maar ook een huurcontract van ‘mijn’ huis. Vreemd dacht ik nog, maar het zou wel ergens goed voor zijn, en ik vertrok met een informatie-en prijslijst.

Door Wilma, geleden

Nagels

Zoals ik in mijn column “Over de broek” al meldde, heb ik niets tegen wat oubolligheid in een column. Toch moeten we de serieuze zaken in het oog blijven houden.
Neem nu het fenomeen ‘nagels’ Dat is toch een mondiaal probleem dat voortdurend onze aandacht verdient?

Door Kees Schilder, geleden