Soms zijn er van die dingen waar je moeilijk, of geen afstand van kan doen. De een heeft het met een paar schoenen of die Óh zo lekker zittende broek en de ander weer met die zo verschrikkelijk goed absorberende en lekker passende tampon. Ik heb dat met mijn Charlotte. Charlotte is oud en wat gerimpeld maar nog steeds heerlijk in het gebruik.
Mijn ondergeschikte Ab en ik zijn een onderzoeksbureau begonnen. Onder de originele naam: “JANSEN&JANSSENS” . Wij hebben zelfs visitekaartjes laten drukken. Twee bolhoedjes en de foto van een baviaan die een loep vasthoudt. Uiteraard heb ik daar een foto van Ab voor gebruikt. Niet onverdienstelijk moet ik zeggen.
Mag je dan zomaar een onderzoeksbureau beginnen?, hoor ik je al vragen. Nee, dat mag niet!
Het lange wachten begint. Het wachten op reacties die in veel gevallen zullen uitblijven of uitmonden in de weinig motiverende zin: ‘uw verhaal past niet in ons fonds.’
Heeft uw uitgeverij nog niets ontvangen? Stuur mij gerust een e-mail!
Er stopte een grote Amerikaan voor het huis van Willem. Het was zo’n bak waarmee je je niet met goed fatsoen op de weg kunt vertonen. Je wordt gelijk gearresteerd omdat je de eerste de beste milieu activist een acute hartstilstand bezorgd. A-sociaal groot, goed voor twee parkeerplaatsen. Een eerste klas benzineslurper. Het ding veerde lichtjes in z’n vering toen hij tot stilstand kwam.
Boude stelling: “Houden van een ander heb je alleen maar nodig omdat je niet genoeg van je zelf houdt. Dus [i]houden van[/i] is voor mietjes”. Hoppa! Prik ik mooi ff die luchtballon voor u door; een maandje voordat u allen weer naar de kiosk loopt om een dozijn Valentijnskaartjes aan te schaffen. Bespaar ik u mooi die centen.
