Het leven is zo mooi
Zo’n jaar of 2 geleden heb ik het moedige besluit genomen om na een huwelijk van bijna 10 jaar de kuierlatten te nemen. Het was echt een sleur geworden en ik was het meer dan kotsbeu om altijd maar in armoede te leven met een vent die iedere avond vast om 8 uur in slaap viel op de bank, nadat hij zijn oervervelende bezigheden op zijn werk had verteld. Het boeide me niet meer allang niet meer eigenlijk. Maar iets hield me tegen. “Ach we hebben kinderen en die 7 vette jaren komen voor ons ook nog wel.” Ik heb ik weet niet hoe vaak een bij baantje gehad om maar mee te helpen ons gezinnetje het hoofd boven water te laten houden.
