Op de vlucht

Willem lag roerloos op de grond. Plotseling zag ik beelden van John en Alex aan de deur. Ze zouden niets vragen. Ze zouden zo naar binnen lopen. Ze zouden mij buiten westen slaan en daarna Connie.
‘Je hebt ’m doodgeslagen!’ riep Connie vol afschuw. Ze was naast Willem in het gras gaan zitten. Ze tastte naar zijn hals.

Onhandig

Als je mij met één woord zou moeten beschrijven, zou ‘onhandig’ het meest treffend zijn. Niet alleen in de figuurlijke zin van het woord, alhoewel mijn PMS-dagen dit vaak wel doen vermoeden. Nee, ook de meest letterlijke uitleg is mij op het lijf geschreven. Ik heb er namelijk maar één. Hand, welteverstaan.

Wilde dieren

Ik droomde erover. Eindelijk ook een keer de kans krijgen om naar Afrika te gaan. Donker Afrika. Samen met mijn vrouw de oerwouden intrekken en wilde dieren ontmoeten dat lijkt me wel wat. Die mogelijkheid is gekomen en samen hebben we een avontuurlijke tocht gemaakt.

Ouwe lul !

Ochtend. Verbaasd en geïrriteerd kijk ik naar het getal op de elektronische weegschaal.
Al drie dagen hetzelfde. Ondanks zwarte koffie, superdunne crackers en 20+ kaas.
Kruiswoordpuzzel. Drie sterren. Vijf horizontaal. Ik tel het aantal witte hokjes. Kan er niet opkomen.

(On)Voorspel(baar)

Toen ik mijn vrouw leerde kennen hadden we geen tijd voor voorspel, we waren verliefd en daar paste voorspel niet echt bij. Op elk moment van de dag als er iemand zin had werd de daad meteen ten uitvoer gebracht, en aangezien de ook vaak in openbare gebieden gebeurde, moesten wij het voorspel vaak overslaan.