‘Soetkin is een zoetkind, Thom een snoepkind en ik een stoetkind.’ Alles aan haar zesjarige spitsvondigheid bulderlacht. De tent schudt, de wind blaast de zeilen en de fruitsapjes tot een luchtkasteel. Om haar heen vliegen hommels, voetballen, pollen en roddels. Niets van dat alles kan ze vangen. Nergens heeft ze schrik voor. Steeds omarm ik haar met wel duizend ogen en boeken.
We zitten op de grond van mijn kamer, luisteren naar Dead Mortal Coil terwijl het jointje de kring rond gaat. We doen zoals we denken dat we zijn. Tweedejaars Kunst en Cultuur, alternatief en vooral diep. Gretig adem ik de muziek, woorden en geuren in terwijl de wereld buiten mijn kamer langzaam vervaagt.
De Anne Frank Stichting huilt. Hun joodse heldin is ernstig beledigd. De Amerikaanse schrijfster Sharon Dogar heeft een controversieel boek geschreven over Anne Frank op basis van het wereldberoemde dagboek. Dogar stelt dat de onschuldige Anne op bepaalde vlakken niet zo onschuldig is geweest als dat ze lijkt. Het zit ‘m in dat buurjochie, Peter van Pels.
Vroeger, toen ik nog een jong Prlwytskovsky’tje was, verplaatste ik mij op een fiets. Leeftijd gerelateerd heb ik vervolgens uiteenlopend van een kinderwagen tot een Peugeot 206, en alle tussenliggende mogelijke voertuigen, bereden; dus wieltjes heb ik eigenlijk altijd gehad!
